Daarom blog ik

Posted on 7 mei 2012 by Romilde

‘Zou je dat allemaal wel online zetten? Misschien moet je wel een beetje oppassen met zo’n persoonlijke blog’. Ik krijg het vaak te horen van mensen. Goedbedoelde adviezen van mensen om me heen. Ze maken zich zorgen over de gevaren van het internet. Het gaat er nooit meer af, zeggen ze dan. En dat weet ik. Ja, ik ben me ervan bewust. Denk daar ook over na. Maar ik doe het toch.

Want, om dat soort redenen  niets meer schrijven? Echt niet. Ik ben ooit begonnen met deze blog omdat ik dit soort verhaaltjes zelf ergens wilde lezen. Als ik even niets te doen had, of wanneer ik dacht dat ik de enige was met bepaalde issues in m’n leven. Maar nergens te vinden, dat soort uit het leven gegrepen verhalen van leeftijdsgenoten. En dus schrijf ik ze nu zelf.

In het begin vond ik dat heel eng. Liet ik ze proeflezen aan mensen. Daar was ik dan bij. Als ze niet grinnikten op het moment waar ik een grinnik verwachtte, herschreef ik het. En nog een keer. En dan, na nog tien keer nalezen, drukte ik – heel spannend- op de publiceer knop. En daar stond het. Virtueel zwart op wit. Woorden op een site. Mijn woorden. Op mijn site. Persoonlijke woorden over mezelf en mijn omgeving. Man, wat was dat spannend.

Inmiddels ben ik heel wat blogs verder. En heb ik gemerkt dat ik me niet zoveel aan moet trekken van mensen die mij waarschuwen. Want als ik naar ze zou luisteren, zou ik heel middelmatige stukjes schrijven. Waarin ik aardig over iedereen schrijf. Zonder een controversieel standpunt in te nemen. Stukjes waarin ik niet het achterste van mijn tong laat zien. Waarin ik niet over mijn grootste angsten, irritaties of verbazingen schrijf. Waarin de lezer zich niet herkent.

Nee, dat soort blogs wil ik niet schrijven. Ik schrijf vanuit mijn hart, over de dingen die me bezighouden of waar ik me druk om maak. Als een soort uitlaatklep, waar andere mensen ook nog van kunnen genieten. Soms een schreeuw om hulp, om te checken of ik niet gek ben. Dan weer een anekdote uit het leven van de altijd nadenkende vrouw. Het is het dagboek dat ik als klein meisje al bijhield en angstvallig verborg. Alleen kan nu iedereen het lezen en krijg ik nog reacties ook. Ik vind het geweldig.

Afgelopen maand heb ik om de paar dagen een blog geschreven. Vijftien blogs in dertig dagen. Het is me gelukt en ik ben er trots op. Ik deed mee aan de bloguitdaging van Ernst-Jan Pfauth en als beloning gaat hij mijn blog recenseren en tips geven. Ik ben heel benieuwd. Er kan natuurlijk altijd wel wat verbeterd worden. En jij? Wat vind jij er eigenlijk van?

Posted in Single | Tagged , , , , , | 4 Comments

Hoe overleef je de zondag?

Posted on 6 mei 2012 by Romilde

Zondag. Deze dag vind ik maar saai. Want zondag is stelletjes – en familiedag. Hoor ik op andere dagen vaak wat van vriendinnen, op deze dag blijft het stil. Terwijl ik juist zin heb om erop uit te gaan. Theetje drinken, bioscoop pakken of de kroeg in op zondagmiddag.

Als ik op een zondag vriendinnen een voorstel om wat te gaan doen, vang ik meestal bot. ‘Nee, we gaan met z’n tweeën een stuk fietsen. Of: ik moet naar mijn schoonfamilie’. Zo kan ik er nog wel honderd opnoemen. Ze bedoelen het waarschijnlijk niet zo, maar op zondagen ben ik me heel bewust van het feit dat ik alleen ben.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben heel blij dat ik even gespaard blijf van schoonfamilie of 7-uur-bord-op-schoot-voetbal  verplichtingen. En ik kan ook goed alleen zijn. Maar toch blijf ik het een irritante dag vinden, die zondag. Als ik wat alleen ga doen, ben ik me daar namelijk heel bewust van.

Overal zie ik stelletjes lopen en families met elkaar leuke dingen doen. Het slaat nergens op, want als ik op maandag hetzelfde zou doen, zou ik daar helemaal geen last van hebben. It ’s all in the mind, dus. Gelukkig mag ik vaak werken in het weekend. Probleem opgelost. Ik doe gewoon alsof het een doordeweekse dag is. Ik houd mezelf voor de gek en ik trap er nog in ook. Het leven is soms zo gemakkelijk.

Posted in Single | Tagged , , , , | Leave a comment

Gebruik je vrouwelijke charme

Posted on 4 mei 2012 by Romilde

Volgens mannen hebben wij vrouwen het heel gemakkelijk. ‘Jij bent een vrouw, dus dat is al een voordeel. Gooi je vrouwelijke charmes in de strijd’. En natuurlijk doe ik dat, als het zo uitkomt. Het werkt zeker. Een onschuldige blik hier. Ondeugend lachje daar. Het haar van de ene kant naar de andere kant gooien. En je hebt ze in the pocket.

Maar wat deze mannen vergeten, is dat er ook andere vrouwen op de wereld zijn. Die deze charmes absoluut niet waarderen. Misschien zelfs wel haten. En dat die fijne charmes dan tegen je werken. Ik weet nog goed dat ik als tiener op een vakantiepark ging werken. Ik had geen idee hoe het kwam, maar op mijn eerste dag had mijn leidinggevende binnen een half uur een hekel aan me. Alle rotklussen waren voor mij, ze hield me het liefst in het magazijn. Ik snapte er niets van.

Verdrietig kwam ik thuis en deed m’n verhaal bij mijn moeder. Ik was echt niet onaardig geweest tegen mijn chef, of brutaal. Mijn moeder vroeg me wat voor type deze vrouw was. Ze was grof gebouwd was, best dik, niet bepaald een knappe vrouw. Toen leerde mijn moeder mij een wijze les, die ik de rest van mijn leven zal onthouden.

Hoe aardig ik ook tegen deze vrouw zou doen, volgens mijn wijze moeder zou dat niets uitmaken. Deze vrouw vond mij niet aardig omdat ik een bedreiging voor haar was. Ik was (nu al) hoger opgeleid, zag er leuker uit dan zij, was slank en had een leuke vriend. Genoeg reden om mij niet te mogen. Met mijn zeventien jaar was ontgoocheld door deze informatie. Ik had nog heel wat jaren voor de boeg waarin ik dit soort vrouwen tegen zou komen. En tot op de dag van vandaag heb ik er last van. Ja, wat hebben wij vrouwen het toch makkelijk met onze vrouwelijke charme.

Posted in Vrouw | Tagged , , , | Leave a comment

Waar vrouwen het over hebben

Posted on 3 mei 2012 by Romilde

Dit ga je echt niet geloven. Had ze niet zoveel zin om de deur uit te gaan, komt ze een enorm leuke man tegen, toen ze toch even de stad in ging!. Ze kende hem al langer en ze vond hem gewoon heel aardig. Ja, hij was ook wel heel lekker en gespierd. Maar elke keer als ze elkaar zagen had of hij of zij een relatie. En nu dus niet.

Die hoge hakken knelden toch wel een beetje, dus of hij even mee naar huis ging om andere schoenen aan te trekken. En nee, hier bedoelde ze echt niets mee. Nou, voordat ze die schoenen nog maar gepakt had, had hij haar al op het bed geduwd. Ze waren nog geen twee minuten in haar huis. Echt bizar. Nou, en een paar tellen later waren alle kleren uit. Ongelooflijk lekker lichaam had hij, niet normaal. En ook heel lief was ‘ie, he? Hij dacht niet alleen maar aan zichzelf.

Alsof ze het al jaren samen deden, zo lekker. Wel drie uur zijn ze bezig geweest, hij ging maar door. Wat een hengst he?! God, het was alweer best lang geleden, maar dit was het wachten wel waard, hoor. Daarna nog heerlijk samen douchen, niet dat ‘ie zomaar wegging. En daarna hup de kroeg weer in, alsof er niets gebeurd was. Niemand had het door, ja, ze waren wel even weggeweest, maar niemand keek raar op. En toen was hij de hele avond nog zo lief voor haar. Zo schattig!

Ja, echt geweldig, ze kan het nog bijna niet geloven. En nu, ja, geen idee?! Ze verwacht niets, hoor. Hij heeft al wel gesmst, dus ze is heel benieuwd. Och, had ze al verteld over die leuke baan van hem? En dat ‘ie surft, echt van die stoere hobby’s heeft? En ze liggen ook zo op een lijn qua hoe ze over het leven denken. Nee, dat zit wel goed. Maar ze ziet het allemaal wel, hoor. Misschien kunnen ze nog een keer wat drinken of uit eten? Dat zou wel heel leuk zijn. Maar ook prima als het hierbij blijft, hoor. Of ze wat foto’s van hem zal sturen? Dan kun je hem even zien. Oh, wat is hij leuk. Maar echt, ze gaat nergens van uit. Hij heeft het ook druk met z’n werk enzo. Nee, ze ziet het allemaal wel. Of toch misschien één smsje sturen?

Posted in Vrouw | Tagged , , , | Leave a comment

Gezocht: leuke mannen

Posted on 2 mei 2012 by Romilde

Koninginnedag. Een pietsie wazig van de nacht ervoor stap ik de trein naar Amsterdam. Een groepje puberjongens loopt druk pratend door de coupé. Ze staan stijf van de adrenaline. Of zijn het hormonen? Een van hen draait een blow. Welcome to Holland, denk ik. Ik kijk uit het raam, probeer de drukke jongetjes even te vergeten. Ik moet nog even inkomen voordat ik me weer in het oranje gedruis stort. Gisteravond was het gezellig. Errug gezellig.

Maar nu, de grachten over, de vrijmarkt bekijken, en niet te vergeten… alle loslopende, vrolijke en vrije mannen spotten. Want eerlijk is eerlijk: feestdagen als Koninginnedag, Bevrijdingsdag en natuurlijk de festivals, zijn dé dagen om leuke mannen te ontmoeten. Geen idee waar ze anders uithangen, maar dan lopen ze gewoon in het wild rond, soms zelfs in groepjes. Yes! I like! En al mijn vriendinnen, vrijgezel of niet, flirten allemaal driftig mee.

De eerste is al gespot door vriendin 1. ‘Als ik single was, had ik het wel geweten’, zegt ze over een man die in de verte voor een kraampje staat. Iedereen reageert een beetje mat. ‘Ja, zeg ik, misschien wel leuk’. Hartstikke gek zijn we volgens m’n vriendin. Dat we hem zo laten lopen. Sorry, ik denk dat ik nog even moet inkomen.

Wat biertjes later gaat dat al beter. Een paar keer heb ik met mannen gesproken. Leuke, gekke en soms ook saaie gesprekken. Maar het allerleukste aan zo’n dag als vandaag: je bent er zo weer vanaf! Jij bent aan de beurt om bier te halen, of je gaat je nu écht wagen aan die lange rij voor het toilet en anders zijn er nog je vriendinnen die je aan je arm wegsleuren omdat we nu écht gaan. Thanx voor de redding, girls!

Gelukkig weten ze maar al te goed wanneer je redding nodig hebt, of wanneer ze je even met rust moet laten… ‘Je was zo aan het flirten, ik liet je maar even’, zegt een vriendin nadat ik een tijdje met twee mannen stond te praten waar ik absoluut niet in geïnteresseerd was. ‘Het zag eruit als flirten’. Blijkbaar kan ik tegenwoordig niet eens meer gewoon enthousiast met iemand praten. Of het ziet er na een paar bier uit alsof ik meteen met ze het bed in wil duiken, dat kan ook natuurlijk. Ik zal er eens op proberen te letten. (tips, iemand?)

Maar het gaat wel vaker mis, helemaal als ‘de vriendinnen’ de single vriendin wil helpen. Bijvoorbeeld als ze ergens anders heen willen, maar de man in kwestie niet meegaat. De vriendin die hem wel zag zitten vroeg hem niet mee. En dus is het de schuld van de vriendinnen, want zij wilden ergens anders heen. Ehmm.. snap je ‘m nog?

Maar ach, het is Koninginnedag, de zon schijnt, er is bier… de perfecte combinatie dat maakt dat ik alles durf en deze man ga halen. Maar ho eens even, dat is niet de bedoeling. Waar bemoeien we ons mee? Zo hoeft het niet, ze kan het zelf wel regelen. Single vrouwen… soms ook wel een beetje ingewikkeld, hoor… En ja, daar hoor ik ook bij. Zeker.

Posted in Single | Tagged , , , , | Leave a comment